این شعر را حقیر از آخرین وصیات شهید دکتر چمران الهام گرفته ام که ایشان خطاب به اعضای بدنشان میگویند که من به صورت شعر درآورده ام برایتان میسرایم:

اعضای بدن آبرویم  حفظ کنید                   تالحظه ی پرواز تنم حفظ کنید

در زندگیم شمامراهمره بدید                    ازشور وحرارتم سرافکنده بدید

ای قلب تپنده ام توشاهد هستی             عهدی که تو از ازل به جسمم بستی

ای چشم ترم خوشا به حالت شب وروز        ا زدیدن نامحرم وبد دیده بدوز

ای گوش اگر ناله ی من گوش کنی       حقاکه شنیده ها فراموش کنی

دستان عزیزم به شما خرسندم                ازقدرتتان بهر خودم می خندم

ای عقل تویاور ومددکارم باش                    درزندگیم معین وهمراهم باش

ای نفس مراذلیل ودرمانده نکن                    شرمنده زخود ،ازخدا رانده مکن

ای پای عزیز تومرایار ی کن                           چون چشم تری برای من زاری کن

من قول دهم که تا زمانی کوتاه                  آرامش جاودانی آید ازراه

شرمنده ی ازخویشم ودرباره تان                باگوش دلم می شنوم ناله تان

چون روح شود جدا ازآن پیکرمن                 آسوده شوید شما زشوروشرمن

آن لحظه بود لحظه رقص من وشور           آن لحظه بود برای من نور وسرور   

(علی شریفی فیروزآباد)